भारतात दत्त संप्रदायला मानणारे बहुसंख्य लोकं आहेत. यालाच अवधूत संप्रदाय देखील म्हणतात. दत्त म्हणजे ब्रह्मा, विष्णू आणि महेश या तिन्ही देवतांचा एकत्रित संगम. याच दत्त भगवानांचे दुसरे अवतार म्हणून भगवान नृसिंह सरस्वती यांना ओळखले जाते. नृसिंह सरस्वती हे श्रीगुरुचरित्रानुसार, श्रीपाद श्रीवल्लभानंतर कलियुगातील दत्तात्रेयांचे दुसरे अवतार आहे. गुरु चरित्र या पवित्र ग्रंथात अध्याय ५ ते १२ पर्यंत हे उदाहरण उत्तम प्रकारे वर्णन केले आहे. नृसिंह सरस्वती यांची जयंती दरवर्षी पौष शुक्ल पक्षाच्या द्वितीयेला साजरी केली जाते. यावर्षी नृसिंह सरस्वती यांची जयंती २२ डिसेंबर अर्थात आज साजरी होत आहे. (Narsingh Saraswati)
दत्तात्रेयांच्या पहिल्या अवताराचे चरित्र असलेल्या ‘श्रीपाद श्रीवल्लभ चरितामृतम्’ या पवित्र ग्रंथात असे म्हटले आहे की, श्रीपाद श्रीवल्लभांनी एकदा अंबिका नावाच्या एका गरीब पण पवित्र स्त्रीला आत्महत्या करण्यापासून वाचवले होते. नंतर त्यांनी तिला वरदान दिले की, ते तिच्या पुढच्या जन्मी तिचा मुलगा म्हणून जन्म घेतील. त्यांचा जन्म इ.स. १३७८ मध्ये, हिंदू पंचांगानुसार पुष्य शुद्ध द्वितीयेला, कारंजा येथे झाला. जन्मावेळी त्यांचे नाव नरहरी ठेवण्यात आले आणि नंतर ते नरसिंह सरस्वती म्हणून ओळखले जाऊ लागले. या नावाचा अर्थ असा होता की ते मानवांची पापे आणि दु:खे दूर करणारे आहेत. (Marathi)
जन्मानंतर रडण्याऐवजी, त्या बालकाने जन्मतःच ‘ॐ’ या शाश्वत ध्वनीचा उच्चार केला. जेव्हा ते बाळ होते, तेव्हा त्यांची आई त्यांना स्तनपान करू शकत नव्हती, परंतु बाळाने तिच्या स्तनावर हलकेच स्पर्श करताच दूध वाहू लागले. नरहरी नावाचे मुलगा पाच वर्षांचा एक देखणा मुलगा म्हणून वाढत असला पण तो बोलू शकत नव्हता आणि त्यामुळे त्यांचे पालक खूप काळजीत होते. एके दिवशी, त्या मुलाने हावभावांनी त्यांना सांगितले की त्याला उपनयन संस्कार करून घ्यायचा आहे. हा मौजीबंधन सोहळा पाहण्यासाठी मोठी गर्दी जमली होती. माधवरावांनी ठरलेल्या शुभ मुहूर्तावर त्यांच्या कानात तीन वेळा गायत्री मंत्र म्हटले. नरहरी ते मनात बोलले, पण उघडपणे नाही. हे पाहून लोक हसायला लागले आणि म्हणाले, “एक मुका मुलगा गायत्री मंत्र कसा म्हणेल?” (Todays Marathi Headline)
मौजीबंधनाच्या वेळी मुलाला भिक्षा दिली जाते. आई अंबा भवानी यांनी त्यांना पहिले दान देऊन आशीर्वाद देताच, नरहरी यांनी ऋग्वेदातील पहिला मंत्र स्पष्टपणे उच्चारला. दुसरे दान देताच त्यांनी यजुर्वेदाचा सुरुवातीचा भाग पठण केला. आईकडून तिसर्यांदा भिक्षा मिळताच त्यांनी सामवेद म्हणाला. माधवराव आणि अंबा भवानी अत्यंत आनंदी होते. त्यांनी चार वेदांचे पठण सुरू केले; हे पाहून लोक आश्चर्यचकित झाले. त्यांनी त्यांच्या मुंजानंतर ज्या प्रकारे वेद पठण सुरू केले, त्यामुळे गावातील ब्राह्मण इतके प्रभावित झाले की त्याबद्दल चर्चा होऊ लागली, ज्येष्ठ विद्वान ब्राह्मण त्यांच्याकडे शिक्षणासाठी येत होते. (Top Marathi News)
संस्कारानंतर, त्यांनी आपले जीवनकार्य पूर्ण करण्यासाठी आपले वडिलोपार्जित घर सोडून संन्यासी म्हणून राहण्याची परवानगी मागितली. सुरुवातीला त्यांच्या आईचा या इच्छेला विरोध होता. तथापि त्यानंतर नरहरीने आपला हात तिच्या कपाळावर ठेवला, तिला दत्तात्रेय रूपातील आपल्या खऱ्या स्वरूपाचे दर्शन घडवले आणि तिला त्यांच्या मागील जन्माची आठवण करून दिली, ज्यात तिने त्यांच्या आध्यात्मिक प्रयत्नांमध्ये अडथळा न आणण्याचे वचन दिले होते. त्यानंतर त्यांनी आपल्या आईला पुन्हा सांगितले की, त्यांना सामान्य गृहस्थाश्रमातून जायचे नाही, तर थेट संन्यासाचे जीवन जगायचे आहे. (Latest Marathi Headline)
आठ वर्षांच्या लहान वयात घर सोडण्यापूर्वी, नरसिंह सरस्वती यांनी आपल्या आईला वरदान दिले की तिला तीन मुलगे आणि एक मुलगी होईल आणि तिचा पुढचा मुलगा जन्माला येईपर्यंत ते तिच्यासोबत राहतील. आईला आणखी मुले झाल्यावर, त्यांनी आपले ध्येय पूर्ण करण्यासाठी आनंदाने घर सोडत संन्यास घेतला. नरहरी काशीला पोहोचले, तिथे त्यांनी श्री आदि शंकराचार्यांच्या परंपरेतील श्री कृष्ण सरस्वती यांचे शिष्य झाले आणि त्यांना श्री नरसिंह सरस्वती हे नाव मिळाले. त्यांनी औपचारिकपणे आजीवन ब्रह्मचर्याची शपथ घेतली. अशा प्रकारे, ते एक पूर्ण संन्यासी बनले, ज्यांनी सुख-दुःखाच्या द्वंद्वावर आणि स्व-केंद्रित इच्छेच्या मर्यादांवर मात केली होती. (Top Trending News)
==========
Dream Meaning : स्वप्नात एखादा व्यक्ती आनंदी दिसल्यास याचे संकेत काय? जाणून घ्या अर्थ
==========
नरसिंह सरस्वती स्वामी महाराजांनी श्रीक्षेत्र गाणगापूर येथे आपल्या ‘निर्गुण पादुका ‘ स्थापन करून अवतारकार्य संपवले होते. नृसिंह सरस्वती महाराजांनी कृष्णातीरावरील श्रीक्षेत्र औदुंबर येथे एक चातुर्मास वास्तव्य केले. आपल्या ‘विमल पादुका ‘ स्थापन करून वाडीला गमन केले होते. अश्विन कृष्ण द्वादशी, श्रीगुरुद्वादशीच्या मुहूर्तावर आपल्या ‘ मनोहर पादुका’ स्थापन करून गाणगापुरकडे प्रयाण केले. या तिन्ही पादुकांना विशेष नावे आहेत. विमल पादुका व मनोहर पादुका या पाषाणाच्या असून, निर्गुण पादुका कशापासून बनलेल्या आहेत, याची माहिती कोणालाच नाही. विमल पादुका सोडून बाकी अन्य दोन पादुकांच्या नावांचे संदर्भ श्रीगुरुचरित्रात पाहायला मिळतात. (Social News)
Latest Marathi News | News in Marathi | Live news Updates in Marathi on Trending Topics
